Šarl Bodler

Šarl Bodler bio je francuski pesnik, esejista, kritičar i teoretičar poezije. Rođen je 9. aprila 1821. godine u Parizu.
Bio je predstavnik simbolizma u evropskoj književnosti. Njegov način pisanja pesama bio je toliko dominantan u to vreme da je kasnije dobio naziv- Bodlerizam.

Porodični i lični život ostavili su veliki trag na njegovoj duši i samim tim uticali na njegovo stvaralaštvo. Njegov otac bio je stariji 30 godina od njegove majke, što je Bodler smatrao glavnim uzrokom slama porodice.
Posle muževljeve smrti, Bodlerova majka se preudala i u njemu se javljaju ljubomora i mržnja prema porodici. Jednom prilikom kazao je: “Voleo sam svoju majku zbog njene elegancije”, a kasnije joj je pisao: “U mom detinjstvu je postojao period strastvene ljubavi prema Vama“.

On beži iz sveta reda i morala u svet nereda i nemorala, u usamljenost i uništenje. Bio je boem, provodio je vreme po kafanama i bordelima, uživao u drogi, alkoholu i prostitutkama, pa je brzo oboleo od sifilisa i goroneje.
U takvim stanjima stvarao je svoje najbolje pesme.

Godine 1847. objavljuje novelu La Fanfarlo. Bio je zainteresovan i za politiku, a već naredne, 1848, godine učestvuje u revoluciji,
Tokom svog života objavio je jednu zbirku pesama “Cveće zla“ (Les Fleurs du mal) 1857. godine , a posthumno je objavljena i zbirka “Pariski splin“ .

Najčešći motivi u njegovim pesmama su: besmisao, dosada, umiranje, bolest, raspadanje, groblje, crvi, leševi, a vrlo retko ljuba, sreća, radost… U njegovoj poeziji više je mraka nego svetlosti.

San Mane je bio oličenje Bodlerove ideje o modernom umetniku kao dendiju koji posmatra život sa hladnokrvnom ravnodušnošću. Takođe, Bodler je smatrao da je moda jedan vid savremenosti koji treba da bude zastupljen u umetnosti.
Tokom zime 1859/60. godine Bodler je napisao dugačak esej pod naslovom “Slikar savremenog života“. Ovaj esej ne samo da je nadahnho njegovog prijatelja Manea, već je podstakao impresioniste da prikazuju život svog vremena. Viktor Igo mu je napisao: “Tvoje cvece zla sija i blešti poput zvezda…“

Jedna od pesama u zbirci “Cveće zla” je pesma Obožavam te, koja glasi:

Ja te volim kao noći drugo lice,
o posudo tuge, o ti ćutalice,
i sve više tvoj sam što bežiš od mene,
i s podsmehom većim, sazvežđu, opsene,
umnožavaš prostor koji mi razdvaja
opružene ruke od plavih beskraja.

Polazim u napad, na juriše tmurne,
kao na leš dragi kad zbor crva jurne,
i sve obožavam, o zveri svirepa!
Do hladnoće kojom većma si mi lepa!

Bodler umire 31. avgusta 1867. godine u svojoj 46. godini života, nakon bolesti i paralize, u svom rodnom gradu Parizu gde je i sahranjen.

IVANA TUTUNOVIĆ

FOTO: OPUŠTENO.RS

 

Close
Social profiles